Ég verð því miður, að Kjósa Steingrím Aftur!

Það er augljóst eftir þennann landsfund að áherslur hafa ekkert breyst.
Það er enn stefnt í sömu átt og fyrir hrun.

Þannig að ég sé mig enn knúinn til að Kjósa Steingrím Aftur.

Þjóðin horfir til Sjálfstæðisflokksins

Við viljum peninga okkar til baka!!

Við almenningur viljum peninga okkar tilbaka.  Það er búið að blóðmjólka buddur landsmanna, nú er einfaldlega komið að gjalddaga.     

  

Innlent, Viðskipti - miðvikudagur - 2.6 2010 - 14:28 - 28 ummæli

Íslandsbanki afskrifar fjögurra milljarða kúlulán hjá núverandi starfsmönnum

Kúlulán níu núverandi starfsmanna Íslandsbanka, uppá ríflega fjóra milljarða króna, verða afskrifuð. Starfsmennirnir fengu lánin hjá Glitni til hlutafjárkaupa í bankanum sjálfum í gegnum einkahlutafélög. Stjórn Íslandsbanka hefur óskað eftir því að starfsmennirnir gefi félög sín upp til gjaldþrotaskipta, að því er fram kom í máli Friðriks Sophussonar, stjórnarformanns bankans í hádegisfréttum RÚV.

Lánin voru veitt árið 2008 og voru hluti af svokölluðu tryggða- og hvatakerfi Glitnis, en þar voru einkahlutafélögum starfsmanna veitt kúlulán til að kaupa hlutabréf í bankanum, en áhættan var öll bankans. Íslandsbanki hefur lagt áherslu á að umræddir starfsmenn hafi ekki haft neinn fjárhagslegan ávinning af lánunum þar sem ekki hafi verið greiddur út arður til þeirra af hlutabréfunum.

„Þetta er auðvitað bara sú leið sem farin er allstaðar þar sem fólk skuldar bankanum, við fylgjum reglum bankans. Eini munurinn er sá að bankinn krefst þess að þessir starfsemn geri sín félög gjaldþrota áður en til gjalddaga er komið. Það er gert vegna þess að það er alveg augljóst að bankinn fær ekkert af þessum peningum til baka,“ sagði Friðrik í fréttatímanum.

Hann segir að með þessu sé ekki verið að firra umrædda starfsmenn ábyrgð, enda hafi þeir aldrei neina persónulega ábyrgð borið. Reikna má með að fjöldi fyrrverandi starfsmanna Glitnis muni einnig fara sömu leið, en kúlulán bankans til einkahlutafélaga starfsmanna sinna nema tugum milljarða króna.

„Þetta var auðvitað hluti af þessu hvatar- og tryggðarkerfi sem viðgekkst hjá fyrirtækjum í þessum bransa. Það er mjög gagnrýnivert, því þarna bar bankinn alla ábyrgð á þessum málum og það er auðvitað það sem hefur verið gagnrýnd uppá síðkastið, ekki síst í skýrslu rannsóknarnefndar Alþingis.“

Íslensk skip í erlendri lögsögu

Þessi frétt styrkir mig í trúnni að við eigum að vera í samfloti með nágranna ríkjum okkar í Evrópu.

Þetta er dæmi um hvar íslensk fiskiskip, með öflugum útgerðarfyrirtækjum og hörkuduglegum sjómönnum, eru að sækja björg í bú útum víðann heim.

Ef menn skoða t.d Samherja á Akureyri, þá komast menn um raun um það, að það eru gríðarleg tækifæri fyrir Íslendinga ef við fáum meiri aðgang af hinum gríðarstóru sameiginlegum fiskimiðum sem evrópusambandið býr yfir.

Jafnframt munu tækifæri skapast til að fullvinna fiskafurðir hér á landi, með tollfrjálsum aðgangi af 490 milljón manna markaði Evrópu.

„Ævintýralega mikill fiskur“

Já, en bændur eru á móti flutningi lambakjöts?!

Á sama og bændur mótmæla inngöngu inní ESB, á þeim forsendum að flutningur á lambakjöti milli landa sé dauðadómur yfir bændastéttinni, Þá er flutt á hverju ári um 40% af öllu íslensku Lambakjöti?

þessa ályktun sendi þeir frá sér í gær
"Búnaðarþing samþykkti samhljóða í kvöld ályktun þar sem andstaða BÍ við aðild að Evrópusambandinu er ítrekuð. „Búnaðarþing telur að fæðuöryggi þjóðarinnar verði því aðeins tryggt að fullu með því að Ísland standi utan sambandsins,“

Getur einhver útskýrt fyrir mér hvað það þýðir fyrir lambakjötsframleiðendur á Íslandi ef innflutningur á Íslensku Lambakjöti verður bannaður í öðrum löndum.
Ef íslenska Lambakjötið verður eingöngu til neyslu fyrir Íslendinga á Íslandi?

Grillkjöt gæti orðið af skornum skammti

Nú hef ég ákveðið að segja NEI

-Eftir þessar fréttir af Ofurlaunum Bankastjóranna þá hef ég ákveðð að segja NEI í kosningum um IceSave samninginn.

-Á sama tíma hafa borist fréttir af ofurbónusgreiðslum til handa bankamönnum í Bretlandi. Fréttir sem þessar styrkja mig í þeirri trú a að kjósa á móti þessum nauðungarsamningum sem Icesave-samningurinn er.
Að segja Nei eru skýr skilaboð frá almenningi á Íslandi, að núna sé mælirinn fullur.

Það er einfaldlega ekki hægt að leyfa nokkrum einstaklingum að setja heilt hagkerfi á hausinn og ætlast til þess á sama tíma að viðkomandi sleppi fyrir horn, og núna er þessi sama elíta farinn að borga sér ofurlaun á ábyrgð almennings.

-Það er tvennt sem gætu fengið mig til að skipta um skoðun.

-Ef Bankastjórar Arions og Íslandsbanka endurgreiða ofgreidd laun inná IceSave skuldina og í öðru lagi að Björgólfur Thor verði verði kærður fyrir landráð gegn íslensku þjóðinni fyrir því stórtjóni sem hann með aðgerðum eða aðgerðarleysi sínu sem aðaleigandi Landsbankans hefur valdið Íslenskum efnahag.

Ótrúlegar fréttir af launum

Tryggingar PWC

Ég vil velta þeirri spurningu upp, ef sannast að PWC hefur sýnt vítavert vinnubrögð í endurskoðun á bókahaldi bankanna.

 

Er PWC tryggð gegn tjóni sem þeir valda með athöfnum eða athafnaleysi starfsmanna sinna?

Ef svo er, er þá hægt að krefja það tryggingafélag sem PWC er trygg hjá um bætur sem starfsmenn PWC hafa valdið með vinnu sinni.

 

Lögildir endurskoðendur eru skyldugir til að hafa starfsábyrgðartryggingu sem ætlað er að bæta viðskiptavinum þeirra  tjón sem leiðir af gáleysi endurskoðendans eða starfsmanns hans.

 

 

Getur einhver lögfróður maður kannað þetta?

Slæm áhrif á alþjóðlega ímynd PwC

Hér er fréttin öll með öllum staðreyndavillum..

T.d. fullyrðir höfundur að atvinnuleysi sé að minnka á Íslandi?

Einnig að krónan sé að bjarga efnahaginum á íslandi, ég get því miður ekki séð það í mínum heimilsrekstri að efnhagur minnar fjöldskyldu sé að batna.

Vegna krónunar skuldum við sennilega núna 4 falda árstekjur okkar hjónanna en skuldaði "einungis" 2 faldar árstekjur fyrir hrun.

Iceland deal sets interesting precedents

By John Dizard
Published: December 5 2010 09:06 | Last updated: December 5 2010 09:06

I understand from people close to the negotiations between Iceland and its official claimants in the “Icesave” dispute, the UK and the Netherlands, that a settlement will be announced in the next couple of weeks. The settlement will be on terms far more favourable than one that was proposed back in March, and rejected by the Icelandic voters in a referendum. This could have effects far beyond Iceland.

There is no doubt that the failed Icelandic banks, whose offshore deposits in the UK and the Netherlands were covered by those countries’ authorities, did a bad job. The question in the Icesave dispute was the responsibility of the state for covering all the liabilities of an insolvent banking system, as distinct from an insolvent bank, or banks, whose deposits could be covered by solvent national deposit insurance schemes. The Icelanders had their position on that point; the UK and the Netherlands disagreed, and the Icelanders were prepared to go through with litigation to determine who was right. The Icelandic bank bondholders as distinct from depositors, will have to wait to get a partial payout on their losses.

One of the reasons the Icesave dispute will be settled, rather than litigated, is that European authorities do not want a definitive, Europe-wide answer to that deposit-insurance-responsibility question, or at least not yet. You can add that can to the rubbish-bin-load that is being kicked down the road.

Iceland was supposed to be the cautionary tale for euro-area countries caught in banking and fiscal crises. Errant governments and electorates were told that if they didn’t guarantee bank bonds, pretend to respect the Stability and Growth Pact, and listen to the wise men from Brussels and Frankfurt, they could end up like the Icelanders.

The problem for the tellers of this tale, in places such as Ireland, is that things have been working out much better for Iceland than for the peripheral euro members. Unemployment did shoot up in the wake of the 2008 financial crisis, but is now a bit over 7 per cent, and falling.

The currency devalued by about half in the wake of the crisis, which has led to a trade surplus. There are still capital controls, but an Icesave settlement, and reserve accumulations allowing for an eventual payout on so-called Icelandic krona “glacier bonds”, will lead to those being lifted, probably next year. There are still outstanding problems, of course.

Now if no one outside the country knew, or took note of, Iceland’s gradual recovery, this wouldn’t matter much. But Greeks, Irish and Iberians read newspapers and websites, and some of them, and the politicians who are supposed to answer to them, wonder if there isn’t another way to run an economy.

There are counter-arguments to using Iceland as a model for a systemic solution to the problems of troubled euro-area countries. Bank bondholder losses in the euro area have moved from the nearly unthinkable six months ago, when this column first advocated them for Anglo Irish, to orthodoxy today.

However, managing these in highly developed financial markets is much trickier than it was in Iceland, which can get by with a much simpler system than would be needed in core Europe. Still, it has to be said that European authorities have managed at each stage of the crisis to find the worst possible way to handle this issue.

The other way Iceland offset the crisis-induced contraction – devaluation – is less fruitful as more countries adopt it. The Swedish emergence from a banking crisis in the early 1990s was possible in part because the country is not that big, and was able to hitch on to a growing world economy with increased competitiveness. If all the current account/primary fiscal deficit euro members tried to do that at once, there would probably be a degree of mercantilist cannibalism. So the Icelandic/Princeton Economics Department solution may not be a universal one.

By the way, before European leaders talk up the first bond issue of the European Financial Stability Facility, they should take a look at the underlying documentation. In this newspaper last week, some eminent euro-worthies penned an opinion piece advocating “the transformation of the EFSF into a permanent European instrument”.

However, the lawyers for bond buyers will note that the legal authority for the EFSF bond is from Article 122 of the Lisbon Treaty, which says that financial assistance can only be provided to a member country “which finds itself in difficulties or is seriously threatened with severe difficulties caused by natural disasters or exceptional circumstances beyond its control”.

Sorry, were you saying that those conditions should underpin a “permanent instrument”? Perhaps sticking to a three-year timetable would be better.

[e-mail]

Icesave samkomulag áhugavert fordæmi

Spurning um hvort menn fari að sjá til lands.

Verðtryggingin

Þegar skrifað er undir íslensk verðtryggt lán, þá eru menn að fá lán til 25-40 ára með föstum vöxtum en með breytilegu álagi sem er reiknað í takt við verðbólgu/vísitölu neysluverðs í hverjum mánuði fyrir sig.

Þessi vísitala á að sýna hvers virði íslenska krónan er á hverjum tíma fyrir sig og er ágætur mælikvarði á stöðu krónunnar gagnvart öðrum gjaldmiðlum.

Þessi vísitala  er hugsuð til að sá sem lánar pening til framkvæmda eða í þessu tilfelli til kaupa á húsnæði fyrir sína fjölskyldu, fái sannvirði krónunnar til baka. Lánveitandinn er með tryggingu þess eðlis að það er alveg sama hver staða krónunnar er gagnvart öðrum gjaldmiðlum að lánveitandinn fær sitt alltaf til baka.

Verðtrygging er notuð til að halda verðgildi húsnæðislána en fylgir ekki verðgildi húsnæðisins sjálfs né launum í landinu.

 

Staða lántakanda

Útreikningar vísitölunnar sem liggur til grundvallar verðtryggingar á hefðbundnum húsnæðislánum íslendinga er búin að valda því að eftirstöðvar lífeyrissjóðs láns, sem undirritaður tók fyrir fimm árum er búnar að hækka um 8.400.000.-krónur þrátt fyrir að á sama tíma hafi verið staðið í skilum 100% með afborganir. Afborgun af láninu er á sama tímabili komnar í 5.000.000 króna

 

Áður en lengra er haldið vil ég taka fram að eins og staðan er í dag, þá er geta okkar og vilji til að borga af láninu enn til staðar. og mun verða það í náinni framtíð hvað sem síðar verður.

 Samkvæmt fasteignamati fyrir árið 2011 sem komið er inná síðu þjóðskrár ( www.fasteignaskra.is/pages/1082 ) þá mun veðsetning íbúðar minnar fara yfir 100% fer reyndar í 111% eins og eftirstöðvar lánsins eru í dag.

Mergur málsins er þessi, að þegar búið er að borga rúmar 5 milljónir af 19,2 milljón króna láni tekið í okt 2005 þá eru eftirstöðvarnar í sept.2010 27,6 milljónir. 

Það er ekki uppörvandi að sjá svona tölur, sem geta hæglega sett fjárhag fjölskyldu minnar í uppnám ef ófyrirsjáanlegar aðstæður koma upp. 

 

 Staða Lánveitenda

En hver er þá staða lánveitandans þegar útistandandi lán eru komin yfir verðmæti veðanna sem standa á bakvið þau, eru þau þá ekki orðin verðlaus í bókhaldi viðkomandi lánveitenda? 

Vilji lántakans til að halda við hinni veðsetti eign er nánast horfinn þegar eignastaðan er orðin minni en engin, því mun verðmæti veðsins minnka enn frekar á stuttum tíma.

Þegar eina trygging er greiðsluvilji lántakandans, þá er grunnur lánarekstursins orðinn mjög ótraustur. Ef ekki verður tekið föstum tökum á þessum vítahring sem við erum komin í, þá er stutt í að banka- og lífeyrisjóða kerfið muni þurfa að taka á sig mun stærri og alvarlegri afskriftir en fyrir okkur liggja í dag.

 

Framtíðin

 Þegar framtíð minna barna er sett til grundvallar ákvörðunar um framtíðina, kostir og gallar þess að búa við þetta fjármálakerfi sem íslendingar hafa komið sér upp. Kerfi sem búið er að koma flestum í þá stöðu að skulda meira en þeir eiga. (sumir kalla þetta skuldafangelsi) þá er það ekki björt framtíð sem liggur fyrir þeim.    Hver verður staðan eftir 5 ár 20 ár?  Miða við söguna undanfarin 20 ár þar sem verðbólga er mæld í hundruð ef ekki þúsundir prósenta, þá get ég ekki mælt með því að búa hér á landi í framtíðinni.  Það er mjög einfald að senda inn lyklanna af íbúðinni "minni" til lífeyrisjóðsins míns og einfaldlega segja bless við Ísland.

Ræðst á næsta sólarhring

...og bændur sem mótmæltu símalínum..

Eitt smáatriði sem vert er að skoða í þessu samhengi.   Síðast þegar ég leit á dagatalið, þá tók ég eftir því að árið 2009 er runnið upp,  mér skilst líka að það sé internet tenginn inná nánast hvert heimili í landinu.

 Það eru liðin 10-12 ár síðan þessi tækni, bittorrent,fór að ryðja sér rúms, vinsældir þessara dreifingartækni eru slíkar að talið er að rekja megi 27-55% alls internet-umferðar til þessara skráar skipta.

 

En hvers vegna eru þessi fyrirtæki að berjast á móti þessari tækni?

Hvers vegna er til dæmis ekki boðið uppá áskrift að þessum þáttum um Fangavaktina?

..það þekkja margir söguna um það þegar bændur komu ríðandi til Reykjavíkur, til að mótmæla símalínum, sem stóð til að leggja um landið, þeir voru hræddir við nýja tækni.

 Ætli þessi barátta muni ekki verða sett í sama flokk og barátta bændanna gegn símalínum?

þess vegna legg ég til að framleiðendur tónlistar,kvikmynda og sjónvarpsefnis hugi nú að því að þetta er nútíminn í dreifingu efnis, ekki vera eyða orku,tíma né peningum í að berjast á móti þessum möguleika, nýtið ykkur þessa "nýju" tækni.

SMÁÍS kæra ólöglega dreifingu

Snilldar lausn

Það verður á endanum skattur sem tekur þessa sjálftökumenn á teppið.

Ríkiskattsjórinn hér á Íslandi hefur gefið það út að sennilega séu niðurfellingar á lánum starfsmanna bankanna, tekjuskattskyld.

Það verður fróðlegt að sjá framhaldið..

90% skattur á bónusgreiðslur